Διπλωματικές Εργασίες - Diploma Projects
11/19/2019
Skip Navigation Links : Διπλωματικές Εργασίες - Diploma Projects : Περίοδος Ιουνίου 2005 : "Πανεπιστημιακή Λέσχη στα Εξάρχεια" Κολτσίδας Γεώργιος

"Πανεπιστημιακή Λέσχη στα Εξάρχεια" Κολτσίδας Γεώργιος

Το θέμα της διπλωματικής εργασίας είναι η δημιουργία μιας πανεπιστημιακής λέσχης στα Εξάρχεια. Το κίνητρο για την εκπόνηση αυτής της διπλωματικής είναι η έλλειψη πανεπιστημιακής λέσχης σε μια περιοχή όπως το κέντρο που σφύζει από νεολαία και φοιτητές, αφού στην περιοχή φιλοξενούνται πολλές από τις πιο ιστορικές σχολές

Στην περιοχή συναντούμε δύο κλίμακες κτιρίων. Ψηλά κτίρια στην Χ. Τρικούπη δημιουργούν ένα έντονο αστικό περιβάλλον, ενώ από την κάτω πλευρά, στην Ζ. Πηγής τα χαμηλά νεοκλασικά κτίρια 2 – 3 ορόφων σε συνδυασμό με το δίκτυο πεζοδρόμων δημιουργούν ένα ήπιο αστικό τοπίο, μια αίσθηση γειτονιάς. Έγινε λοιπόν μια προσπάθεια που ξεκίνησε από την ανάλυση της κλίμακας της πόλης και κατέληξε στην κατασκευαστική λεπτομέρεια με στόχο ένα κτίριο άμεσα υλοποιήσιμο.

Το οικόπεδο είναι 1724 τ.μ. με Σ.Δ. 3.2, και Π.Κ. 70% . Βλέπει σε τρεις δρόμους, Χ. Τρικούπη, Ναβαρίνου , Ζ. Πηγής και έχει διαφορά στάθμης 2,50 μέτρα , με την ψηλότερη στην Χ. Τρικούπη. Υπάρχει ταύτιση ρυμοτομικής και οικοδομικής   γραμμής, γεγονός που κάνει υποχρεωτικές τις στοές, χαρακτηριστικό της  γύρω περιοχής.

Το κτίριο έχει δύο ενότητες, η πρώτη με χώρους πολιτιστικών δραστηριοτήτων (μουσικό τμήμα, χορευτικό τμήμα, θεατρικό τμήμα, κινηματογραφικό τμήμα, φωτογραφικό τμήμα), και η δεύτερη εκπαιδευτικών  δραστηριοτήτων (αναγνωστήριο-βιβλιοθήκη, διδασκαλεία ξένων γλωσσών). Κέντρο των δύο παραπάνω ενοτήτων αποτελεί η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων.

Οι βασικές παραδοχές που έγιναν ήταν ο χειρισμός του υπαίθριου χώρου, το αστικό μέτωπο στην Χ. Τρικούπη σε συνδυασμό με την  διαβάθμιση υψών προς τα Εξάρχεια και η διάκριση των ενοτήτων του κτιρίου μέσα από τους όγκους. Επιμέρους θέματα που απασχόλησαν  ήταν η σχέση της αίθουσας πολλαπλών  χρήσεων με τον υπαίθριο χώρο( εκτόνωση), η στοά (διαμόρφωση ορίων της αυλής), η σύνδεση των υπαίθριων χώρων με υπαίθριες κινήσεις κατακόρυφες ή οριζόντιες και ο υποχρεωτικός ακάλυπτος χώρος.

Η  χωροθέτηση του βασικού όγκου (πολιτιστικά) στο οικόπεδο που έγινε  στην Χ. Τρικούπη συνεχίζει αφενός το αυστηρό αστικό μέτωπο ισχυρή γωνία) και αφετέρου δημιουργεί ένα φράγμα ελεγχόμενης πρόσβασης στην αυλή με ορισμένα ανοίγματα. Ο εσωτερικός όγκος είναι χαμηλότερος, πιο μαλακός-διάτρητος ενώ συνδιαλέγεται μέσω του ακάλυπτου και με τα γειτονικά κτίρια. Οι όγκοι διεισδύουν ο ένας στον άλλο ως δύο ανεξάρτητοι φέροντες οργανισμοί τονίζοντας την διάκριση των ενοτήτων τόσο λειτουργικά όσο και μορφολογικά.

 Ο υπαίθριος χώρος  αντιμετωπίστηκε όχι σαν μια περίκλειστη οντότητα αλλά σαν χώρος προσβάσιμος-προσπελάσιμος  που οριοθετείται από τις στοές και δημιουργεί μια αστική πλατεία και ταυτόχρονα ένα χώρο υπαίθριων εκδηλώσεων-μια προέκταση της αίθουσας πολλαπλών χρήσεων. Ο περίπατος πάνω από τις στοές, τον ακάλυπτο, τους ημιυπαίθριους και το δώμα  ενοποιεί κτίριο και  αυλή.