Lectures 2005
10/28/2020
Skip Navigation Links : Lectures 2005 : [Not yet translated] : [Not yet translated]

[Not yet translated]

Ο κινηματογράφος είναι η τέχνη του χώρου και του χρόνου. Με τη χρήση της κινούμενης εικόνας αποτυπώνεται ο χρόνος. Στόχος της διάλεξης είναι να ερευνηθεί ο τρόπος που συμπλέκεται ο χώρος  με το χρόνο στην κινηματογραφική πραγματικότητα. Τον τρόπο που ο χρόνος μετατρέπεται σε χώρο.΄Ετσι, αναλύεται το έργο του Andrei Tarkovsky ο οποίος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το θέμα του χρόνου στο έργο του, όσο και στον κινηματογράφο γενικά. Ειδικότερα, αναλύεται η ταινία "Στάλκερ", ως η ταινία στην οποία γίνεται φανερή η χρήση του χώρου και του χρόνου από το σκηνοθέτη. Η αναζήτηση ξεκινάει από τις πρωταρχικές έννοιες του χώρου και του χρόνου για να συνεχίσει με τη χρήση τους στον κινηματογράφο και συγκεκριμένα στον Tarkovsky.

Μια ταινία αποτελείται από μια διαδοχή αποσπασμάτων της χωροχρονικής συνέχειας. Δημιουργείτα έτσι ένας κόσμος με δικό του χώρο και χρόνο, διαφορετικός από τον πραγματικό. Στον κινηματογράφο απουσιάζει η κιναισθητική εμπειρία, η εμπειρία δηλαδή του χώρου με τον συνδυασμό των αισθήσεων της όρασης, της ακοής και της αφής, και κυριαρχεί η νοητική εμειρία. Ο θεατής βιώνει αυτό που βλέπει σύμφωνα με την εικόνα που λαμβάνει και εισέρχεται σ' αυτό το νέο χώρο, κινείται σε αυτόν, ταξιδεύει, ταυτίζεται με τον ήρωα και αισθάνεται.

Ο αρχιτεκτονικός χώρος υποβάλλει τον επισκέπτη σε μια ψυχική διάθεση, στη βίωση συγκεκριμένων συναισθημάτων με την αλληλουχία των χώρων και τον ρυθμό της αλληλουχίας αυτής, την κλίμακα, τις προοπτικές, το φώς και το χρώμα. Αντίστοιχα, ο κινηματογράφικός χώρος με τη συμβολή αυτών των στοιχείων μεταφέρει νοήματα και προκαλεί συναισθήματα στον θεατή. Στον βαθμό που αντικατοπτρίζει τον πραγματικό χώρο, ο κινηματογράφος είναι η τέχνη της αποπλάνησης και της ψευδαίσθησης.