Lectures 2005
2/20/2020
Skip Navigation Links : Lectures 2005 : [Not yet translated] : [Not yet translated]

[Not yet translated]

Αναδιφώντας το σχετικό βιβλιογραφικό και αρχειακό υλικό αλλά και με επιτόπου αναγνώριση των ανεμόμυλων στο Β. Αιγαίο, μπορεί κανείς να πει ότι υπήρχαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την λειτουργία τους (όπως και στα νησιά των Κυκλάδων): η ύπαρξη αρκετής ανεμοδύναμης και σε ένταση και σε συχνότητα, όπως και η έλλειψη νερού για την λειτουργία του νερόμυλου, σε αντίθεση με τα νησιά του Ιονίου. Όπως προέκυψε από την έρευνα, τα παραδείγματα των ανεμόμυλων στα νησιά Χίο, Μυτιλήνη και Λήμνο, εντάσσονται πλήρως στην τυπολογία του ελληνικού ανεμόμυλου. Σε ότι αφορά την εξωτερική μορφή και τις διαστάσεις του πύργου διαφορές παρουσιάζει εκείνος στην περιοχή Κόρνου της Λήμνου ο οποίος έχει ίση διάμετρο κορυφής και βάσης (Δκ = Δβ), σε αντίθεση με τους πύργους της Χίου και της Λέσβου, όπου η διάμετρος της κορυφής είναι μικρότερη από εκείνη της βάσης (Δκ < Δβ). Η τυπολογία της εσωτερικής δομής και διαμόρφωσης  είναι όμοια στα  παραπάνω παραδείγματα, ανήκουν και η τρεις  στο ίδιο είδος κατασκευής, ξύλινη δίπατοι (κατώι – πατάρι – ανώι). Η θεμελίωση ήταν το πρώτο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσει ο μυλομαραγκός και στα παραπάνω παραδείγματα έχουμε δύο ειδών θεμελιώσεις. Οι δύο μύλοι (Χίου, Μυτιλήνης) είναι σε αμμώδες έδαφος, ενώ ο μύλος της Λήμνου σε κεκλιμένο βραχώδες έδαφος.        Η τοιχοποιία είναι από ακανόνιστη τοπική πέτρα και στους τρεις ανεμόμυλους. Κτητορικές επιγραφές δεν βρέθηκαν. Πόρτες και παράθυρα βρίσκονται στην ίδια διάταξη και στους τρεις, με την πόρτα στην πλευρά με τον ασθενέστερο άνεμο και τα παράθυρα στον αντίστοιχο  άξονα (π.χ ανατολή – δύση). Η σκάλα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι πέτρινη και παρακολουθεί το κυκλικό σχήμα του πύργου. Τέλος η κατασκευή του μηχανισμού δε διαφέρει από  τον ένα ανεμόμυλο στον άλλο.Σήμερα, όπου και αν ταξιδέψει κανείς στο Β. Αιγαίο στις Κυκλάδες, στο Ιόνιο, αντικρίζει ερειπωμένους και κατεστραμμένους τους περισσότερους ανεμόμυλους.         Η ραγδαία ανάπτυξη της βιομηχανικής εξέλιξης δεν επέτρεψε την ομαλή ένταξη των προβιομηχανικών κτιρίων στη καθημερινή ζωή, με αποτέλεσμα να μένουν ολοένα και περισσότερο στο περιθώριο με κατάληξη την εγκατάλειψη. Στην Ελλάδα παρά την μεγάλη διάδοση του ανεμόμυλου, μόνο το 1974 επισημάνθηκε για πρώτη φορά από τον τότε Υπουργό Δημοσίων Έργων, Γ.Α. Μαγκάκη με έγγραφο του προς το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών η σημασία της διατήρησης και προστασίας ενός αριθμού ανεμόμυλων. Παρά τα τόσα χρόνια δεν υπάρχει ακόμα ένα συνολικό νομικό πλαίσιο χαρακτηρισμού και προστασίας των μύλων, αν και έχουν εκδοθεί μεμονωμένες αποφάσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού.Θα ήταν σημαντικό σε ορισμένους μύλους να βρεθούν τρόποι αναστήλωσης σαν τα παραδείγματα των μύλων στο Πέραμα της Λέσβου και στον Κόρνο της Λήμνου έτσι ώστε  να ξανά ζωντανέψουν, να λειτουργήσουν σαν μικρές βιοτεχνικές μονάδες σαν εργαστήρια κεραμικής, κατοικίες, ξενώνες, ή άλλη χρήση για να ξανά αποκτήσουν ένα οικονομικό ρόλο στη ζωή των οικισμών. Διότι αν και κατασκευάστηκαν με χρηστικό σκοπό, οι ανεμόμυλοι είναι ήδη μνημεία, και είναι γενικά παραδεκτό ότι τέτοια για να αναβιώσουν χρειάζονται μια ζωντανή χρήση.