Lectures 2001
10/21/2017

Lectures 2001

Academic Year2001
Lesson DescriptionDetailed study and documentation of a topic, chosen by the students from the syllabus of the Departments.

Lectures 2001  (sub-pages)

[Not yet translated] Η εργασία περιγράφει, τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήται σήμερα (1999), η αναπαράσταση αρχιτεκτονικών έργων στον ψηφιακό χώρο του Η/Υ. Συνιστά ανάλυση των μεθόδων μελέτης, αναπαράστασης και απεικόνισης των αρχιτεκτονικών έργων με τη βοήθεια της νέας τεχνολογίας.
[Not yet translated] Η αντίληψη του χώρου μέσω των αισθήσεων, δίνει πληροφορίες που επιβεβαιώνονται από την όραση, με κύριο χαρακτηριστικό της το χρώμα. Το χρώμα έχει 3 υποστάσεις: φυσική, φυσιολογία, ψυχολογία και 3 χαρακτηριστικά: τόνο, ένταση, ποιότητα. Τα χρώματα διακρίνονται σε βασικά και συμπληρωματικά. Στην αρχιτεκτονική το χρώμα παίζει σημαντικό ρόλο. Ο φωτισμός, η θέση του χρώματος στο χώρο, η παράθεση των χρωμάτων, οι χρωματικές αναλογίες είναι στοιχεία που επηρεάζουν την αίσθηση του χώρου. Το χρώμα και η μορφή αλληλοσυμπηρώνονται για να δώσουν τα επιθυμητά μηνύματα, ορίζοντας το "μέσα" και το "έξω".
[Not yet translated] Το ΦΩΣ αποκαλύπτει την αρχιτεκτονική και ταυτόχρονα φανερώνει τη σημασία του κτιρίου, το αναδεικνύει, ή το αφήνει αδιάφορο. Το φως συμβολίζει αυτό που βρίσκεται πέρα από τη συνήθη αντίληψή μας, μπορεί να φανερώσει ή να αποκρύψει και έχει τη δύναμη να μας παρασύρει. Το ΣΚΟΤΑΔΙ- η απουσία φωτός- είναι ένα μέρος της εμπειρίας μας για το φως. Όπως το μαύρο χρώμα είναι απαραίτητο για να γίνει αισθητό το άσπρο, έτσι και το σκοτάδι είναι απαραίτητο για να ολοκληρωθεί η αποκάλυψη του φωτός. Το σκοτάδι δυσχεραίνοντας την οπτική μας αντίληψη, αντιπροσωπεύει το άγνωστο, προκαλεί δυνατά αισθήματα φόβου αποτελώντας έτσι μια μεταφυσική ερμηνεία του νοήματος της ζωής. ΑΝΑΜΕΣΑ στα δυο αυτά στοιχεία, εκ των οποίων το ένα μπορεί να προϋπάρχει, και το άλλο καλείται να δώσει ζωή στο χώρο, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι κυοφορείται η γενουσιουργός δύναμη κάθε δημιουργίας. Το σκοτάδι και το φως αλληλοσυμπληρώνονται και οι συσχετισμοί τους διαρκώς μεταβάλλονται. Η φυσική γλώσσα του φωτός και του σκοταδιού είναι μια σύνθετη γλώσσα με την οποία εκφράζονται διάφορα νοήματα στην αρχιτεκτονική. Μπορεί να αποκαλύψει συμβολισμούς, ή να εντείνει την πνευματικότητα ενός ιερού χώρου. Το φως μπορεί να μας οδηγήσει σε υπερβατικές αναζητήσεις, πέρα από τις γνωστές μας εμπειρίες στο χώρο και το χρόνο, να αναρωτηθούμε για το τί βρίσκεται πέρα από τον κόσμο που γνωρίζουμε ως κοινοί θνητοί. Θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε, να κατανοήσουμε και να αποκαλύψουμε τις ευαίσθητες, αλληλένδετες σχέσεις φωτός και σκοταδιού και να αξιολογήσουμε τη σημασία του ορίου ως γενεσιουργού δύναμης στο σχεδιασμό, χαράζοντας την κοινή γραμμή που συνδέει τα έργα στα οποία θα αναφερθούμε. Αυτή η κοινή γραμμή αφορά την ανάγνωση του φωτός σε τρία επίπεδα: το φως ως υλικό, σχήμα ή χρώμα. Το φώς και το σκοτάδι στην πραγματικότητα δεν μπορούν να διαχωριστούν, αλληλοεπηρεάζονται και αλληλοσυμπληρώνονται.
[Not yet translated] Ανάγνωση της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής του Θεσπρωτικού (Λάκκα Σουλίου): Ιστορικά - Κτιριολογικά - Μορφολογικά - Κατασκευαστικά - Τυπολογικά. Αξιολόγηση - Συγκρίσεις - Συμπεράσματα.
[Not yet translated] Η αρχιτεκτονική σύνθεση μπορεί να μελετηθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ανάλογα του ορισμού που δίνεται στην ίδια τη λέξη. Η σύνθεση μπορεί ταυτόχρονα να θεωρηθεί ως πράξη αλλά και ως αποτέλεσμα μιας πράξης. Συνήθως εξετάζεται με την έννοια του προϊόντος, παρά ως διαδικασία γεγονός που όπως θα δούμε στη συνέχεια έχει συγκεκριμένες αιτίες. Σε αυτή την μελέτη θα επιχειρηθεί μία ανάλυση στο επίπεδο των διεργασιών που κέινται κάτω από το αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα.
[Not yet translated] Η διερεύνηση της συγκεκριμένης διάλεξης αναφέρεται στην ύπαρξη μιας αντιστοιχίας μεταξύ ενός αρχιτέκτονα και δύο ζωγράφων. Η αντιστοιχία αυτή βασιζόμενη σε αναφορές από βιβλία, αποτελεί αφορμή τόσο για μία γενικότερη θεώρηση πάνω στη σχέση αρχιτεκτονικής - ζωγραφικής, όσο και ειδικότερα για την προβολή - ή ανάγνωση - του συγκεκριμένου αρχιτεκτονικού έργου. Μεθοδολογικά, στηρίζεται στην αναλυτική εφαρμογή σε πέντε από τα έργα του Μεξικάνου αρχιτέκτονα Luis Barragan, προσέγγιση η οποία κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να γίνει στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό κατανοητό η αίσθηση του χώρου από την οποία προκύπτουν τελικά και οι αναλογίες με τους ζωγράφους De Chirico και Malevich.
[Not yet translated] Η διάλεξη αυτή προσδιορίζει τους κανόνες - αρχές που αναγιγνώσκουμε κατά την ανάλυση ενός μουσικού ή ενός αρχιτεκτονικού έργου. Οι κανόνες αυτοί αφορούν στο πλάσιμο της Μορφής του έργου και χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: αυτούς που προσδίδουν συνοχή στα επιμέρους στοιχεία της Μορφής και αυτούς που τα ιεραρχούν. Τα επιμέρους μορφικά στοιχεία μπορούν να είναι για παράδειγμα τα παράθυρα μιας όψης, οι κολώνες ενός ναού, αυτόνομες χωρικές ενότητες (πχ. Δωμάτια) κλπ. Η αναλυτική διαδικασία (μεθοδολογία) χωρίζεται σε δύο πράξεις. Στην πρώτη ακολουθούμε μία πορεία από το χάος στην τάξη δηλαδή από την πληθώρα στοιχείων που αποτελούν ένα ανομοιογενές σύνολο, στην ομοιογένεια, τη μορφική τάξη. Στην δεύτερη ακολουθούμε την αντίστροφη πορεία, από την ομοιογένεια δηλαδή στην ιεράρχηση των επιμέρους στοιχείων και τη φαινομενική πολυπλοκότητα. Οι κανόνες που συμβάλλουν στην πρώτη πράξη είναι αυτός της Επανάληψης, της εγγύτητας, της κοινής περίκλεισης-υποβάθρου και του κοινού προσανατολισμού. Οι κανόνες που συμβάλλουν στη δεύτερη πράξη, δηλαδή από την ομοιογένεια στην πολυπλοκότητα, είναι αυτός της Ευθυγράμμισης και των Σειρών, της Κλιμάκωσης, της Κυριαρχίας και της Αντίθεσης. Και οι κοινοί δομικοί κανόνες (Συνοχή) και οι κανόνες Ταυτόχρονης Σύνθεσης (Ιεράρχηση) είναι κανόνες που αναγνωρίζουμε σε μία εκ των υστέρων διαδικασία ανάλυσης ενός έργου και σε καμμία περίπτωση δεν προσανατολίζουν την συνθετική διαδικασία.
[Not yet translated] Στη διάλεξη αυτή πραγματοποιείται μία έρευνα της αρχιτεκτονικής θεατρικής δημιουργίας στην Ευρώπη και την Ελλάδα περί το 1900, μια περιήγηση στην πόλη της Τρίπολης, μία περιγραφή του Μαλλιαροπούλειου θεάτρου και ένα βιογραφικό του αρχιτέκτονα του Αναστάσιου Ματαξά.
[Not yet translated] Η εργασία μελετά την ανάπτυξη του Ηρακλείου Κρήτης τον 20ο αιώνα και πως αυτή εκφράστηκε στο χώρο. Το χαρακτηριστικό της πόλης είναι ότι αναπτύχθηκε κυρίως δυναμικά, ερρήμην πολεοδομικού σχεδιασμού. Ως προς την οικιστική ανάπτυξη του Ηρακλείου, το μεγαλύτερο μέρος των περιοχών είναι αυθαίρετα αναπτυγμένες. Η μελέτη καταλήγει στους παράγοντες που σήμερα πλέον επηρεάζουν τον πολεοδομικό σχεδιασμό στο Ηράκλειο. Στο τέλος του τεύχους, παρατίθενται και σειρά από συνεντεύξεις που διεξάγαμε κατά την έρευνα του θέματος.
[Not yet translated] Οι καπναποθήκες στην Κομοτηνή, την Ξάνθη και την Καβάλα στα τέλη του 19ου αιώνα, μορφολογική, οικοδομική και πολεοδομική ανάλυση, κριτική προστασίας και επανάχρησης.
[Not yet translated] Εξετάζονται οι νέες τάσεις (μελέτες, έργα) στο σύγχρονο σχεδιασμό της συλλογικής κατοικίας και επιχειρείται η κριτική θεώρηση των παραδειγμάτων, με δεδομένη την αναγκαιότητα του αστικού σχεδιασμού.
[Not yet translated] Η εργασία της διάλεξης συνοψίζει τους διάφορους δομημένους (ή μη) χώρους που εμφανίζονται στα έργα του Α. Χίτσκοκ. Στην αρχή παραθέτονται μερικά γενικά στοιχεία για τον Α. Χίτσκοκ και για τον τρόπο δουλειάς του στις ταινίες του και το πώς αντιλαμβανόταν τον κινηματογράφο. Έπειτα αναλύει τις επιμέρους αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες που απαρτίζουν το χώρο οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από τον σκηνοθέτη στην οπτικοποίηση των συναισθημάτων των χαρακτήρων των ταινιών του ή στοιχείων της υπόθεσης με σκοπό την ένταση του suspence. Τα στοιχεία του χώρου που χρησιμοποίησε επανειλημμένα ο Χίτσκοκ στις ταινίες του ομαδοποιήθηκαν σε 6 ενότητες: 1. Σχήματα, 2. Στοιχεία Αρχιτεκτονικού Χώρου, 3. Έννοια κλίμακας, 4. Αντικείμενα, 5. Σύνθεση φωτός και σκιάς, 6. Χρήση χρώματος και στοιχεία ανάλυσής του.
[Not yet translated] Η διάλεξη αυτή παρουσιάζει κατ' αρχήν μέσα από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη, τη διδασκαλία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης, τονίζοντας τα αρνητικά ζητήματα που προκύπτουν από την έλλειψη κριτικής στη διδασκαλία. Στη συνέχεια αναλύει την έννοια της κριτικής σε ένα επιστημολογικό επίπεδο, στο τρόπο δηλαδή που συμμετέχει στην συγκρότηση της γνώσης. Επίσης αναλύει τη θέση που έχει η κριτική στη φιλοσοφία, και πιο συγκεκριμένα στην ηθική, μέσα από την σκέψη του Ε. Παπανούτσου. Μετά περνά στην αισθητική ανάλυση της έννοιας της κριτικής και στον διαχωρισμό του Π. Μιχελή, ότι η αισθητική κρίση χωρίζεται σε ποιητική και θεωρητική. Μάλιστα ισχυρίζεται (η διάλεξη), ότι η κριτική κατά τη διδασκαλία είναι ποιητική κριτική κυρίως, και εντοπίζει τα προβλήματα που προκύπτουν στη διδασκαλία όταν σ'αυτή γίνεται θεωρητική κριτική. Τέλος η διάλεξη ισχυρίζεται, μέσα από ιστορικά παραδείγματα, ότι η κριτική ικανότητα είναι αξία ανεξάρτητη από την παιδαγωγική μέθοδο η οποία χρησιμοποιήται στη διδασκαλία. Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, λόγω των ιδιόμορφων χαρακτηριστικών που αυτή έχει, η κριτική είναι επιβεβλημένη και αναπόφεκτη.
[Not yet translated] Ανάλυση των ημερολογίων του καλλιτέχνη όπως και των δύο τόμων των μαθημάτων του, στο Μπάουχάους. Υπάρχει και μεγάλος αριθμός πινάκων όλων των περιόδων της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.
[Not yet translated] Περιγραφή θερμικής άνεσης - θεωρία. Παραδείγματα στεγάστρων και μετρήσεις στο αστικό περιβάλλον στην Αθήνα. Συμπεράσματα από μετρήσεις μετά από καταγραφή τους σε πίνακες συγκριτικούς και αναλυτικούς.
[Not yet translated] Η σκέψη του Αριστ. Προβελέγγιου κινείται στον άξονα φύση - άνθρωπος. Βάση εκκίνησης του στοχασμού του είναι το φυσικό δίκαιο και η ιστορική καταβολή του. Ορισμός του αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος. Η σημασία του αρχιτεκτονικού στοχασμού και της αστόχαστης πράξης.
[Not yet translated] Ο ρόλος της αρχιτεκτονικής στην τέχνη του κινηματογράφου, τα αρχιτεκτονικά στοιχεία στις τεχνικές λήψης, και πως στοιχεία του κινηματογράφου χρησιμοποιούνται στην αναλυτική και συνθετική διαδικασία της αρχιτεκτονικής.
[Not yet translated] Οι αθλητικοί χώροι και τα στάδια ως κατασκευές πολιτιστικά ιδιαίτερες. Η επίλυση των βασικών λειτουργικών προβλημάτων και τεχνικών απαιτήσεων καθώς επίσης και το στάδιο ως δημόσιος χώρο. Επίπτωση και σχέση των παραγόντων αυτών με τη σύνθεση και τη μορφή.
[Not yet translated] Ανάλυση του κτιρίου με σκίτσα και σχέδια, σημερινές φωτογραφίες του εναπομείναντος κτιρίου, παλαιές φωτογραφίες επί εποχής Όθωνα.
[Not yet translated] Το φως ως στοιχείο της φύσης, δεν είναι μόνο πολύτιμο και απαραίτητο για τη συνέχιση της ζωής επάνω στη γη, αλλά και ένα στοιχείο απαραίτητο για την ανάδειξη και τη λειτουργία των κατασκευών και ειδικά των εκκλησιών. Από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα, το φως ήταν και είναι ένα στοιχείο που το χρησιμοποίησαν οι αρχιτέκτονες, όχι μόνο για την ανάδειξη και τη λειτουργία των κατασκευών (ναούς - εκκλησίες) αλλά και ένα μέσο για το συμβολισμό τους. Σήμερα, παρόλο τα τεχνικά επιτεύματα στον τεχνικό φωτισμό, το φυσικό φως είναι αυτό που παίζει τον κυριότερο ρόλο, στη σχεδίαση και τη κατασκευή νέων μορφών για κτίρια με έντονο ιδεολογικό περιεχόμενο (εκκλησίες) και ένα μέσο για το συμβολισμό τους. Μελετώντας καποιες εκκλησίες διακεκριμένων αρχιτεκτόνων, παρατηρούμε τη μεγάλη σημασία που έχει παίξει το φως στη σχεδίαση καιτη κατασκευή τους.
[Not yet translated] Ανάγκη του ανθρώπου για στέγαση. Ανάγκη ύπαρξης μεγάλων στεγασμένων χώρων. Δικτυώματα-θλυβόμενες / εφελκυόμενες κατασκευές. Τεχνολογία -άνθρωπος. Τεχνολογία - αρχιτεκτονική + παράρτημα τεχνικών χαρακτηριστικών.
[Not yet translated] Είναι μια εις βάθος μελέτη του παραδείγματος του διατηρητέου κτιρίου της ΗΒΗ στο Μαρούσι βασισμένη σε επίσημα έγγραφα που αποδεικνύει ότι η αδράνεια των πολιτών σε σχέση με τα πολεοδομικά θέματα οδηγεί στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής για χάρη οργανωμένων οικονομικών συμφερόντων.
[Not yet translated] Η τέχνη ως αποτέλεσμα θεμελιώδους ανάγκης του ανθρώπου ως προς έκφραση επιμέρους σταθερών πνευματικών (κυρίως) αναγκών του, πράγμα που καθιστά και την δικήτης αξία διαχρονική.
[Not yet translated] Γίνεται μία προσπάθεια για ανάλυση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και τις σκέψεις των αρχιτεκτόνων της ελληνιστικής περιόδου σε αντίθεση με την κλασική εποχή.
[Not yet translated] Σύντομη ανάλυση των σύγχρονων αντιλήψεων περί υγείας και των επιπτώσεων τους στο κτίριο του νοσοκομείου. Συσχετισμός των επιπτώσεων αυτών με τις κτιριακές μεταβολές. Σχολιασμός υφισταμένων κτιρίων (ως παραδείγματα) και προτάσεις λειτουργικά κατάλληλων αρχιτεκτονικών διατάξεων.
[Not yet translated] Μέσα από την ανάλυση/ανάγνωση δύο πάρκων στο Παρίσι (Villette, Citroen), αναζητήσαμε πιθανά σχεδιαστικά μοντέλα για το σύγχρονο αστικό πάρκο.
[Not yet translated] Οι Δελφοί πως άλλαξαν πρόσωπο (από κοινωνική - μορφολογική άποψη) στην πάροδο του χρόνου.
[Not yet translated] Εγκαταστάσεις θεραπευτικής ιππασίας στο Γουδί, για άτομα με ειδικές ανάγκες. Βοηθά σωματικά, ψυχικά και πνευματικά. Για την καλύτερη ένταξη αυτών των ατόμων στο σύνολο, δημιουργείται και κέντρο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και αναψυχής παίδων στο οικόπεδο.
[Not yet translated] Προσέγγιση της έννοιας "πάρκο" μέσα από τη σχέση του με το αστικό περιβάλλον, τον άνθρωπο και τη φύση.
[Not yet translated] Η έρευνα αυτή αναλύει και επιχειρεί να ερμηνεύσει τοπία ποταμών και κυρίως τοπία αστικά. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τις υλικές επεμβάσεις, τις αναλύει και τις ερμηνεύει σε σχέση με την πρακτική εκμετάλευση των φυσικών ιδιοτήτων του ποταμού, τη θέση που αυτός κατέχει στον ανθρώπινο ψυχισμό και την επιθυμία του ανθρώπου να ελέγξει πολιτιστικά το φυσικό στοιχείο.
[Not yet translated] Η περιοχή της Πλάκας, προβλήματα και παρατυπίες.
[Not yet translated] Πρόκειται για την αναλυτική διερεύνηση του αρχιτεκτονικού έργου του J. M. Jujol (επιλογή), καθώς και της συνεργασίας του με τον A. Gaudi. Επίσης θίγονται ορισμένα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται στον φυσικό χώρο δράσης του αρχιτέκτονα, δηλαδή την Καταλονία στο μεταίχμιο των δύο αιώνων (19ος-20ος), καθώς και την πρωτεύουσα της την Βαρκελώνη. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον επίλογο-σκέψεις με την μορφή συμπερασμάτων για την αρχιτεκτονική του J. M. Jujol.
[Not yet translated] Τα Οθωμανικά λουτρά γενικά. Τα λουτρά στη Χίο και τη Μυτιλήνη. Μεγάλο Χαμάμ Χίου, Νέο Χαμάμ Χίου, Carsi Hamam Μυτιλήνης. Λειτουργικά, κατασκευαστικά, μορφολογικά.
[Not yet translated] Το σώμα ως ο πρώτος ιδιωτικός χώρος. Ο υλικός χώρος ως προέκταση του εσωτερικού κόσμου και η αλληλεπίδρασή τους. Το παράδειγμα του Maison de Verre (αρχιτ. P. Chareau). Ιδιωτικότητα, αντίθεσ ιδιωτικού - δημόσιου στην Αθήνα.
[Not yet translated] Η προκατασκευή, η βιομηχανοποιημένη δόμηση, η συστηματοποιημένη δόμηση, είδη προκατασκευής, βελτιώσεις και προσαρμογές της. Εμπειρίες από τη βιομηχανοποίηση. Από τη βιομηχανοποίηση στο σύστημα. Ο σχεδιασμός συη βιομηχανική δόμηση. Η τάση για ενιαίο μοντέλο οργάνωσης της παραγωγής κτιρίου.
[Not yet translated] Θεωρώντας ότι δεν υπάρχει ψυχισμός χωρίς το "άλλο", χωρίς εκείνο που το διαφοροποιεί, θα μιλήσω για το "άλλο" μέσα στο ενυπάρχον. Η μεταφορά αυτής της θέσης - πρότασης σε πολλά διαφορετικά πεδία πέραν της υποκειμενικότητας, είναι ακριβώς η κατασκευή που στήνεται εδώ. Προτείνω λοιπόν σε ένα πρώτο επίπεδο το διάβασμα της πραγματικότητας του χώρου γύρω μας, ο οποίος έχει αυτές τις διαφορετικές ποιότητες με στόχο να ελευθερώσω για λίγο τη σκέψη από τη δική της "κορεσμένη καθημερινότητα". Απλώς διαφέρει η οπτική γωνία, επιλέγεται όμως σκόπιμα, ώστε να προβάλλει τελικά αυτό το "άλλο", που είτε είναι αθεάτο, είτε το αντιλαμβάνομαι κατ' αρχήν ως έλλογο μέσα στο ενυπάρχον. Στην συνέχεια της διερεύνησης, έχοντας είδη περάσει κατά πολύ τα καθιερωμένα όρια ενοιών, το σχήμα ενυπάρχον - άλλο θα πάρει μια διαφορετική όψη...
[Not yet translated] Μελέτη υδροκίνητων μηχανισμών στην περιοχή Άνω Καλαμά Ηπείρου. Περιγραφή αυτών και των χώρων που τους φιλοξενούν. Λειτουργία - κατασκευή, κριτικές σκέψεις - προτάσεις διατήρησης.
[Not yet translated] Η ανάδειξη των επιπτώσεων που επέφερε η νομοθετική παρέμβαση της πολιτείας στον παραδοσιακό οικισμό της Αράχωβας.
[Not yet translated] Με αφορμή την διαπίστωση ότι στο χώρο του λουτρού πολύ συχνά λαμβάνει χώρα το γεγονός του θανάτου (μυθολογία - ιστορία - σινεμά), εξετάζεται ο χώρος του λουτρού (α' μέρος) ιστορικά από άποψη λειτουργίας και κατασκευής. Στο β' μέρος αναλύεται η σκηνή του φόνου στο ψυχώ, ενώ στο τρίτο γίνεται σύντομη ανάλυση σε έκταση σκηνών από άλλες ταινίες που περιλαμβάνουν αυτό το θέμα. Στο παράρτημα περιλαμβάνονται απόψεις - σχόλια ειδικών (ψυχίατρος - εγκληματολόγος - ιατροδικαστής).
[Not yet translated] Εισαγωγή στην τέχνη του 19ου - 20ου αιώνα. Βιογραφικό, ανάλυση έργου, εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο.
[Not yet translated] Αρχιτεκτονική, κατασκευαστική και μορφολογική ανάλυση των προσφυγικών κτισμάτων της περιοχής της Νίκαιας.
[Not yet translated] Το κείμενο ερμηνεύει τους κώδικες που χειρίζονται τα κόμικς ώστε να επικοινωνήσουν μέσω της εικόνας τους. Αναλύει και αιτιολογεί τις βασικές τεχνικές, τα μέσα και τους συμβολισμούς που χρησιμοποιούν κατά την εικονοπλασία, ώστε να εκφραστούν και να αποδώσουν το μήνυμά τους στο θεατή. Παρουσιάζεται η χρήση του χρόνου ως χώρο (στη διαδοχή των καρέ, μέσα σ'αυτά, στη σελίδα και στο σύνολο της αφήγησης), ο καθορισμός περιοχών και σημείων σε κάθε καρέ, ώστε να χαρακτηριστούν ή να προκαλέσουν την προσοχή του αναγνώστη, το σχήμα του καρέ, το είδος της σκόπευσης, το χρώμα, το είδος γραμμής, ο φωτισμός και η παραμόρφωσης στις μορφές ως εργαλεία συμβολισμού και μέσα αντίληψης της κατάστασης που εικονίζεται, καθώς και η επιρροή της λειτουργίας της όρασης η οποία θέτει αναγκαία τη χρήση των προηγούμενων μέσων ώστε να αντιληφθεί ο θεατής σαφέστερα την εικόνα των κόμικς η οποία υπόκειται σε γρήγορη θέαση.
[Not yet translated] Κάποια γενικά χαρακτηριστικά των χρωμάτων και των υλικών. Μια σύντομη ιστορική αναδρομή κυρίως στον τελευταίο αιώνα και την παράδοση. Αναλυτικά οι κατηγορίες κτιρίων και χρώματα - υλικά σ'αυτά. Ακόμα κάποιες σκέψεις πάνω σε εφαρμογές του χρώματος.
[Not yet translated] Το κάστρο αποτελείται από δύο οχυρωμένους περίβολους: 1) εσωτερικός (τείχη, πύργοι, προτειχίσματα, εσωτερική τάφρος, κτίσματα, πύλη), 2)εξωτερικός: (τείχη, προμαχώνες, πύλη, εξωτερική τάφρος).
[Not yet translated] Η Κων/πολη είναι κατ'εξοχήν πόλη στην οποία ευδοκίμησαν οι εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες. Η ελληνική ήταν η μεγαλύτερη και αποτελούνταν από μικρότερες κοινότητες. Μία από αυτές είναι και αυτή στο Σκουτάρι, ο Yenimahalle. Για την περιγραφή της κοινότητας αυτής βασιστήκαμε κυρίως σε προσωπικές μαρτυρίες παλιών κατοίκων και πολύ λίγο σε βιβλιογραφία. Η ιστορία της Ρωμαϊκής κοινότητας της Κων/πολης και της γειτονιάς που μελετάμε, είναι άμεσα σχετιζόμενη με την ιστορία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και του σύγχρονου τούρκικου κράτους. Ημερομηνίες σταθμοί για την περίοδο που εξετάζουμε: 1922-23, 1927, 1941-42, 1955, 1964, 1974. Η ευρύτερη περιοχή του Σκουταριού είναι περιοχή ιδιαίτερης θρησκευτικής σημασίας για τους μουσουλμάνους. Μέσα σ'αυτήν την ατμόσφαιρα δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε η ρωμαϊκή κοινότητα, στο λόφο του Προφ. Ηλία. Συνορεύει με την Αρμένικη γειτονιά και με μια μικρή καθολική κοινότητα. Οι κατοικίες αναπτύσονται γύρω από τον πυρήνα που δημιουργούν τα κτίρια των σχολείων, της εκκλησίας και του συλλόγου. Δίπλα ακριβώς στη γειτονιά βρίσκονται και τα μνήματα. Η ανάλυση της χωρικής οργάνωσης περιέχει και κοινωνιολογικές προεκτάσεις, όπως και η ύπαρξη του πυρήνα των τριών κτιρίων που προαναφέρθηκαν. Τα θέματα που αναπτύσονται αναλυτικότερα: εκκλησία, εκπαίδευση, σύλλογος, φιλόπτωχος αδελφότητα, καθημερινή ζωή και σχέσεις με άλλους πληθυσμούς.
[Not yet translated] Η εργασία πραγματεύεται το μοντέλο παγκόσμιας ανάπτυξης που κυριαρχεί σήμερα και τις επιπτώσεις του στην οικολογική ισορροπία του πλανήτη. Αναλύεται συνοπτικά η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης και αναδεικνύεται η επίδρασή της στην ανατροπή της οικολογικής ισορροπίας. Παρουσιάζονται οι κυριότερες μορφές της ανατροπής αυτής, καθώς και η υπάρχουσα αντιμετώπιση του προβλήματος από τις πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη. Παρουσιάζεται η προβληματική των οικολογικών κινημάτων για νέες μορφές ανάπτυξης. Τέλος, κατονομάζονται τα προβλήματα που προκύπτουν στα σύγχρονα αστικά κέντρα μέσα από μία επισκόπηση της κατάστασης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
[Not yet translated] Τα δύο πολιτιστικά κέντρα του Λονδίνου αναλύονται μέσα από αρχιτεκτονική κριτική και ιστοριογραφία και μέσω λεπτομερών αναλύσεων των χωρικών ιδιοτήτων (και ειδικότερα της οπτικής και προσβασιμότητας) και των μορφών συνεύρεσης επισκεπτών στους δημόσιους χώρους (Foyers). Η ανάλυση δείχνει καθαρά τόσο τη σχέση μεταξύ διάρθρωσης του χώρου και μορφών κοινής παρουσίας επισκεπτών και επομένως τον ρόλο της αρχιτεκτονικής στη διαμόρφωση της κοινωνικο-πολιτισμικής εμπειρίας, όσο και ότι στο κάθε κτίριο η κοινή παρουσία και η συλλογική εμπειρία παίρνουν διαμετρικά αντίθετες μορφές εκφραζόμενες μέσα από την αρχιτεκτονική με συνέπεια. Ενώ το Festival Hall δίνει την εντύπωση της ομαδικότητας, της συνεύρεσης και της άτυπης χρήσης του χώρου, το National Theatre παραπέμπει, μέσω θεάσεων, στην ιδέα του θεάτρου ως θεσμό και στην έμμεση οπτική επικοινωνία.
[Not yet translated] Το θέμα διαπραγματεύεται την ανάπλαση μιας πρώην λιμενικής ζώνης του Rotterdam, το Kop van Zuid. Επιδίωξη του έργου είναι να επεκταθεί το κέντρο πόλης του Rotterdam προς την αντίπερα όχθη του ποταμού Maas. Το Kop van Zuid είναι μια περιοχή όπου συνδιάζονται χρήσεις οικιστικές, εργασίας και αναψυχής.
[Not yet translated] Στη διάλεξη αυτή για την Unite, προσπαθούμε να διακρίνουμε και να διατρέξουμε το ίχνος της πορείας της από τις πρώτες ιδέες του δημιουργού της ως το τελικό, κτισμένο αποτέλεσμα. Το ζητούμενο είναι κατά το δυνατόν βαθύτερη γνωριμία με το κτίριο, την πορεία εξέλιξής του, και τη διαφοροποίηση του τελικού προϊόντος από τον τελικό σχεδιασμό, καθώς και τα πιθανά αίτια αυτής της διαφοράς. Δεν αρκούμαστε στην εικονογραφική περιγραφή του κτιρίου, αλλά θα επιχειρήσουμε μία κριτική παρουσίασή του, με γνώμονα την εκπλήρωση ή μη των αρχικών προθέσεων του Le Corbusier και την απόσταση ανάμεσα στη θεωρία και την τελική πράξη...Ξεκινάμε την έρευνα από τις επιρροές του αρχιτέκτονα και κάθε είδους παραστάσεις που επηρέασαν την θεωρητική του πορεία. Στη συνέχεια γίνεται μια σύντομη περιγραφή των θεωρητικών του αξιώσεων, σε συνάρτηση πάντα με το μοντέλο της πολυκατοικίας. Περιγράφεται εξειδικευμένα ο οραματισμός της πολυκατοικίας και γίνεται η αντιπαράθεσή του με το τελικό κτισμένο αποτέλεσμα. Επισημαίνονται οι διαφορές και γίνεται προσπάθεια να αιτιολογηθούν. Τελικά, έχοντας διατρέξει την πορεία του κτιρίου, γίνεται μια αποτίμησή του με προσωπικά κριτήρια, τονίζεται δηλαδή η αξεπέραστη ποιότητά του και η συνεισφορά του στη σύγχρονη αρχιτεκτονική.
[Not yet translated] Στην παρούσα διάλεξη επιχειρείται η ανάγνωση της ταυτότητας και της ποιότητας των στοιχείων εκείνων που συντελούν στις μεταμορφώσεις του θεατρικού χώρου. Η εργασία έχει δύο διαστάσεις: η μία αφορά τη μεταμόρφωση του χώρου του έργου, όταν αυτό αλλάζει τόπο. Η δεύτερη διάσταση του θέματος είναι, οι αλλαγές που υφίσταται ο ίδιος θεατρικός χώρος, όταν σε αυτόν παίζονται διαφορετικά έργα. Η προσέγγιση αυτού του θέματος έγινε μέσα από τη μελέτη, ανάλυση και σύγκριση συγκεκριμένων παραστάσεων. Μετά από την εφαρμογή των περιορισμών που τέθηκαν επιλέγησαν το "Καπέλο από Ψάθα Ιταλίας" του Eugene Labiche που παρουσιάστηκε το 1988 στη Νέα Σκηνή και το 1998 στον Τεχνοχώρο, και οι "Βρυκόλακες" του Henrik Ibsen σε δύο πολύ διαφορετικές παραστάσεις στη Νέα Σκηνή, το 1988 και το 1997. Η μελέτη και η σύγκριση των ειδοποιών τους στοιχείων απάντησε στους προβληματισμούς που τέθηκαν και κατέληξε στην διεξαγωγή συμπερασμάτων για τη δημιουργία χώρου στο θέατρο.
[Not yet translated] Αφορά την εξέλιξη της λαϊκής - κοινωνικής κατοικίας στον 20ο αιώνα.
[Not yet translated] Περιγραφή και κριτική του ισχύοντος ελληνικού νόμικού πλαισίου προστασίας των παραδοσιακών κτιρίων (διατηρητέων). Παρουσίαση της πόλης της Κοζάνης, ως παράδειγμα.
[Not yet translated] Ο ρόλος του "θέματος" στην αρχιτεκτονική, ανάλυση και κριτική σε συγκεκριμένα κτίρια (Piano, Calatrava, Moore κ.λ.π.). Βασικό παράδειγμα η Disneyland.
[Not yet translated] Έχει αρχίσει μία μεγάλη προσπάθεια, τόσο σε επίπεδο θεωρίας όσο και πράξης, με σκοπό η αρχιτεκτονική να ακολουθήσει και να αφομοιώσει τα χαρακτηριστικά της εποχής της πληροφορίας. Ο διάλογος, που έχει ξεκινήσει, έχει δημιουργήσει ένα πειραματικό πεδίο του οποίου οι διαστάσεις και τα όρια είναι δύσκολο ακόμα να προσδιοριστούν. Πολλές αρχιτεκτονικές μελέτες - κάτω από το σλόγκαν 'media αρχιτεκτονική' - δοκιμάζουν να μεταμορφώσουν τους αρχιτεκτονικούς κανόνες σε πραγματικά συστήματα και κατασκευές που να αφορούν τα νέα ψηφιακά μέσα. Τα σύγχρονα παραδείγματα είναι πολλά και ανανεώνονται γρήγορα, αλλά δεν είναι δυνατή η πλήρης αξιολόγησή τους με τα σημερινά δεδομένα. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες προσπάθειες που έγιναν ήδη από την δεκαετία του 80, και των οποίων τα αποτελέσματα είναι πλέον κατανοητά και επαληθεύσιμα. Κυρίως όμως, μπορούμε να μιλήσουμε για αυτά και να τα αξιολογήσουμε, χωρίς τον κίνδυνο να παρασυρθούμε σε υπερβολικές διατυπώσεις και πρώιμους αφορισμούς για ένα θέμα που βρίσκεται ακόμη σε εμβρυακό στάδιο. Έτσι, εκείνο στο οποίο εμείς θα εστιάσουμε στην διάλεξή μας είναι μια τάση που ονομάστηκε 'ηλεκτρονικό Bauhaus' και απέκτησε δημοσιότητα την περασμένη δεκαετία. Αυτό που υποδηλώνεται με την χρήση της λέξης " Bauhaus" είναι μια ομολογουμένως εντυπωσιακή αντιστοιχία των συνθηκών της εποχής και του μηχανισμού γέννησής και εξέλιξης του Μοντέρνου κινήματος, με τις συνθήκες της σημερινής εποχής. Ο Μοντερνισμός εκφράζει τη μέθοδο σχεδίασης του βιομηχανικού πολιτισμού. Ό,τι ήταν η βιομηχανική επανάσταση έναν περίπου αιώνα πριν, είναι σήμερα η ηλεκτρονική τεχνολογία. Ό,τι πρέσβευε τότε η μηχανή, πρεσβεύει σήμερα το κύκλωμα. Και το σημαντικότερο: υπάρχει ο ίδιος ενθουσιασμός και διάθεση για την ταχεία ενσωμάτωση της τεχνολογίας στην καθημερινότητα - ή και το αντίστροφο! Θα ήταν συνεπώς επόμενο να περιμένουμε μια παρόμοια αναλογία και στο τομέα της αρχιτεκτονικής. Μπορούμε μήπως σήμερα να μιλάμε για κτίρια-δίκτυα κατά αναλογία με τα κτίρια-μηχανές του μεσοπολέμου; Θα καταφέρει η αργοκίνητη αρχιτεκτονική να συμβαδίσει με την ραγδαίως εξελισσόμενη τεχνολογία ή θα βρίσκεται συνεχώς ένα βήμα πίσω, με αποτέλεσμα να απολέσει την επαφή της με την εποχή; Για να μπορέσουμε να διατυπώσουμε και να παρατηρήσουμε σε πιο πρακτική βάση το θέμα μας θα εξετάσουμε δύο κτίρια. Το ZKM του Rem Koolhaas και το Fresnoy του Bernard Tschumi.
[Not yet translated] Διερεύνηση των χωρικών ποιοτήτων του κυβερνοχώρου σε σχέση με τον φυσικό χώρο. Προσδιορισμός της επιρροής του κυβερνοχώρου στονφυσικό χώρο όπως και το αντίστροφο. Προεκτάσεις αυτών των χαρακτηριστικών στην αρχιτεκτονική και την πόλη.
[Not yet translated] Τα υλικά πέτρα και ξύλο προσεγγίζονται μέσα από τη γνωριμία με μαστόρους από την Καρδίτσα, την Τήνο, την Κάλυμνο, την Αθήνα, την Πάργα. Έμφαση δίνεται στην προσωπικότητα των ανθρώπων αυτών και στον τρόπο που αυτοί βιώνουν το υλικό.
[Not yet translated] Η διάλεξη διερευνά την έννοια της λειτουργίας νοούμενη ως ανθρώπινη δραστηριότητα στο χώρο. Με αυτή την έννοια η λειτουργία αποκτά δύο συνιστώσες: μία άμεσα χρηστική και μία φαντασιακή. Στόχος είναι να προσεγγιστεί το νόημα της λειτουργίας του χώρου. Η ανάλυση ξεκινά με την έννοια της λειτουργίας στο μοντέρνο κίνημα. Γίνεται λόγος για τον εξισωτικό ρόλο που είχε η έννοια αυτή την περίοδο και για τα ερωτήματα που έθεσαν οι αρχιτέκτονες της εποχής για την κατοίκηση και το ρόλο της αρχιτεκτονικής. Στη συνέχεια επαναπροσδιορίζεται η έννοια θέτοντας σε αλληλεπίδραση την έννοια της δραστηριότητας με την έννοια του συμβάντος, την απρόβλεπτη πράξη στο χώρο. Το δίπολο της δραστηριότητας και του συμβάντος χρησιμοποιείται για να περι-γράψει τα όρια και τη σχέση των δύο καταστάσεων, καθώς και τη συμμετοχή τους στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Επιλεγμένα έργα των Α. Κωνσταντινίδη και Τ. Ζενέτου στέκονται τέλος ενδεικτικά της χωρικής έκφρασης της έννοιας της λειτουργίας, όπως αυτή προσεγγίστηκε μέσα από το δίπολο εννοιών.
[Not yet translated] Η μελέτη στηρίζεται σε μετρήσεις που έγιναν κατά την θερινή περίοδο σε κατοικίες της Λευκωσίας, προκειμένου να μελετηθεί η θερμική συμπεριφορά τους λαμβάνοντας υπόψην τόσο τον τρόπο δομής τους,όσο και τον τρόπο χρήσης τους από τους ενοίκους.
[Not yet translated] Η παλιά πόλη της Ξάνθης, αξιόλογος παραδοσιακός οικισμός, χαρακτηριστικά της Μακεδονικής αρχιτεκτονικής, έρευνα παραδοσιακών κτιρίων με συγκέντρωση σε ένα Μακεδονικό αρχοντικό.
[Not yet translated] Μελέτη του κύκλου ως σύμβολο και μέσα από τις ιδιότητες του ως γεωμετρικό σχήμα. Συμβολική χρήση του κύκλου στη κάτοψη και την όψη κτιρίων σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας και σύγκριση με τη συμβολική του χρήση στη σημερινή εποχή.
[Not yet translated] Η πολεοδομική διάσταση της αρχιτεκτονικής, η κοινωνική διάσταση της πολεοδομίας, με αφορμή τις πρόσφατες προτάσεις ανάπλασης περιοχών στο Λονδίνο και αλλού από τον Rogers.
[Not yet translated] Το Έντο, όπως ονομάζεται το Τόκιο μέχρι την εκβιομηχάνιση της Ιαπωνίας, ήταν από το 1590 η έδρα του σογκούν, δηλαδή του στρατιωτικού ηγεμόνα της χώρας. Στην πραγματικότητα αποτελούσε την καρδιά της Ιαπωνίας και όταν το 1859 ανοίγουν τα ιαπωνικά λιμάνια στους ξένους, το Έντο, που μετονομάζεται σε Τόκιο, γίνεται η πρωτεύουσά της. Παρά τις αλλεπάλληλες καταστροφές που υπέστη η πόλη, δεν έχασε ποτέ τη σχέση της με το παρελθόν της και την ιαπωνική παράδοση. Η σημερινή μεγαλούπολη διατηρεί άσβεστα τα σημάδια του Έντο: από την οικογενειακή ζωή και τις αντιλήψεις για την ιδανική κατοικία, έως το χαρακτήρα των γειτονιών και τον ιστό των δρόμων. Η πόλη του φουτουρισμού και της υψηλής τεχνολογίας, παρουσιάζοντας μια δυτική εικόνα είναι πάνω απ' όλα μάρτυρας της ιστορίας και του ιαπωνικού πολιτισμού.
[Not yet translated] Γίνεται μια προσπάθεια να γίνει αντιληπτή η σχέση ανάμεσα στην οργάνωση του χώρου, την οργάνωση της εργασίας και την ταυτότητα των επιχειρήσεων ως κοινωνικών ομάδων. Σημαντικός πρωταγωνιστής αυτής της σχέσης ο άνθρωπος και οι κοινωνικές του σχέσεις μέσα στο χώρο της εργασίας.
[Not yet translated] Εικονογραφικές και τεχνοτροπικές παρατηρήσεις.
[Not yet translated] Πραγματεύεται στη σύζευξη φυσικών και εικονικού χώρου στα πλαίσια της επαυξημένης, εμπλουτισμένης πραγματικότητας. Αρχιτεκτονικό προϊόν που προκύπτει μετά από ανάλυση ιδιοτήτων των επιμέρους χώρων, καθώς και ποιος είναι ο νέος ρόλος του αρχιτέκτονα.
[Not yet translated] Χρήση υπάρχουσας προηγμένης τεχνολογίας και ανάπτυξη προωθημένων ηλεκτρονικών βοηθημάτων με σκοπό την ουσιαστική βελτίωση στους τομείς συλλογής / καταχώρησης / επεξεργασίας πληροφορίας. Χρήση τεχνητής νοημοσύνης και εικονικής πραγματικότητας. Διαλεκτική.
[Not yet translated] Η εξέλιξη των λουτρικών κτιρίων - τυπολογική και μορφολογική - από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας, με έμφαση τους τρεις τελευταίους αιώνες. Έμφαση δίνεται στον ελληνικό χώρο.
[Not yet translated] Ιστορική εξέλιξη αυτοκινητοβιομηχανιών και προβολή των νέων τρόπων κατασκευής και σχεδιασμού αυτοκινήτων.
[Not yet translated] Η υδάτινη παρουσία και τα "δοχεία ζωής". Η αντιστικτική σχέση νερού και χέρσου εδάφους ενδυναμώνει, κάνει πιο απτή τη διάκριση του μέσα και του έξω, της συνέχειας και της ασυνέχειας, που αποτελούν βασικές αρχές της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Η διπλή θέαση, από και προς τη θάλασσα, μας βοηθά στην αμεσότερη αντίληψη των ποιοτήτων του χώρου. Η ανθρώπινη παρουσία, που διαισθάνεται τα φυσικά δοχεία και τα εντίνει με τις δικές του κατασκευές, εγκαθιστά τόπους οικείους, οι οποίοι μένουν στη μνήμη και μπορεί κανείς να μιλάει για αυτούς με μια απλή χειρονομία.
[Not yet translated] Η διάλεξη αυτή αρθρώνεται γύρω από τη μελέτη και ανάλυση ενός αυτογενούς οικισμού στο Ηράκλειο Κρήτης. Μια πολλυσύνθετη αλληλουχία ζητημάτων όπως "κοινωνική κατοικία" και "στεγαστική πολιτική", "αυτοστέγαση" και "αυθέρετα", και τέλος το ζήτημα του "κατοικείν" ως αίτημα και δικαίωμα του ανθρώπου, περιπλέκονται στην προσπάθειά μου να διερευνήσω και να κατανοήσω τις διαδικασίες παραγωγής χώρων κατοίκησης για "τους πολλούς και τους φτωχούς". Η χωρική έκφραση της καθημερινότητας και η μελέτη της ιδιοκατασκευής όπως αυτά ερμηνεύονται μέσα από τις προσωπικές επεμβάσεις/παρεμβάσεις των οικιστών, προσδιορίζουν την δυναμική της εξέλιξης του δομημένου χώρου, μέσα από τη χρήση και οικειοποίησή του, διαχρονικά στοιχεία διερεύνησης για τον σχεδιασμό κατοικίας. Η προβληματική που ολοκληρώνει την προσπάθεια αυτή αφορά, τέλος, την αναζήτηση συλογικών τρόπων και μεθόδων σχεδιασμού, που μέσα από τις κυρίαρχες διαδικασίες παραγωγής του χώρου, θα ενθαρρύνουν την επαναδραστηριοποίηση και συμμετοχή των χρηστών/κατοίκων στη χρήση και διαχείρηση του αστικού χώρου, ιδιωτικού και δημόσιου.
[Not yet translated] Προσέγγιση της έννοιας του οικείου και του ανοίκειου μέσα από παραδείγματα χώρων που θεωρήθηκαν ανοίκειοι. Προσωπικές απόψεις και κριτική σχετικά με το ρόλο του αρχιτέκτονα στη δημιουργία του ανοίκειου χώρου.
[Not yet translated] Η διάλεξη ξεκινά με μία εισαγωγή στην εξέλιξη του σχεδιασμού των γραφειακών χώρων. Στη συνέχεια αναφέρονται οι παράμετροι της θερμικής άνεσης και το θερμικό ισοζύγιο των κτιρίων γραφείων. Το κύριο θέμα της διάλεξης αφορά στην ανάλυση και κατανόηση της φυσικής και του τρόπου εφαρμογής των βιοκλιματικών αρχών σχεδιασμού στα κτίρια γραφείων και συγκεκριμένα στους γραφειακούς χώρους. Από την ανάλυση 15 κτιρίων γραφείων ποικίλου ύψους έγινε μια προσπάθεια να εξαχθούν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα όσον αφορά στις βιοκλιματικές αρχές σχεδιασμού τους.
[Not yet translated] Το βλέμμα διαπερνά τα όρια μιας κατοικίας με πολλόυς τρόπους. α) Υλικό όριο: τα γυάλινα σπίτια, β) ηλεκτρονικό όριο: υπολογιστές, γ) ανθρωπογενές όριο: οι αντιλήψεις των ανθρώπων και πως αυτές δημιουργούν το όριο. Αποτέλεσα όλων αυτών είναι να συμπεριφέρεται ο κάτοικος ακολουθώντας μερικούς ρόλους που επιβάλλει ο χώρος. Ρόλος μηδενικός (ή ρόλος μπαλαντέρ), ο επιτηρητής/επόπτης, ο ηδονοβλεψίας, ο εκτιθέμενος, ο νάρκισσος.
[Not yet translated] Από την Αναγέννηση και μετά: η γεωμετρική ολότητα, η όραση ως κυρίαρχη αίσθηση. Εικόνα = πραγματικότητα, τα πάντα ανασυντίθενται στο μυαλό του υποκειμένου. Ενέργεια της συνείδησης του παρατηρητή.
[Not yet translated] Το κάθιμα ως αντικείμενο σχεδιασμού και ως φορέας εννοιών. Η πορεία του Rietveld. Η συνοχή του έργου του Rietveld. Πέντε τομείς - χρονικές στιγμές στο ευρύτερο πλάισιο των συνθηκών που επηρεάζουν την ποιητική διεργασία. Πέντε καρέκλες του Rietveld σε σχέση με την εποχή τους.
[Not yet translated] Οι δρόμοι και ο τρόπος που αυτοί φέρουν και διαμορφώνουν την αστική ζωή, ιδιαίτερα όπως αυτή εκφράζεται μέσω της λειτουργίας του κέντρου της πόλης των Αθηνών, από την αρχαιότητα έως σήμερα.
[Not yet translated] Πως η γεωμετρία του χώρου επηρεάζει τον άνθρωπο. Ιδιαίτερα στο θέμα κίνησης και στάσης. Δημιουργία συστήματος για να εξηγηθούν ο υπερβατικός χαρακτήρας του χώρου και η δυναμική του. Ευελιξία συστήματος σε όλες τιςν κλίμακες.
[Not yet translated] Η διάλεξη διαπραγματεύεται μια θεωρία της θέασης μέσα από παραδείγματα ζωγραφικής, λογοτεχνίας και κυρίως κινηματογράφου με μια εφαρμογή ταυτόχρονα για τη σημασία της εικόνας στη σύγχρονη πόλη. Για τη προσέγγιση του θέματος υπάρχουν συνεχείς αναφορές στην ταινία Έκλειψη του Μικελάντζελο Αντονίονι (1962), σε ζωγράφους (Σεζάν, Γκρέκο), Φωτογράφους (Άτζε) και συγγραφείς (Μπωντλαίρ, Βαλερό). Το σύνολο του κειμένου απαρτίζεται από 16 αυτόνομα κείμενα.
[Not yet translated] Η θέση που θα προσπαθήσω να υποστηρίξω μέσα από αυτή τη διάλεξη είναι ότι οι παραδοχές που κάνουμε όταν σχεδιάζουμε και τα μοντέλα που χρησιμοποιούμε κατ' επέκταση, είναι κοινωνικά κατασκευασμένα. Ως τέτοια δεν είναι εντελώς αθώα ακόμα και πολύ περισσότερο επειδή τα λαμβάνουμε ως δεδομένα. Αντίθετα εμπλέκουν και αναπαράγουν σχέσεις εξουσίας. Ξεκινάω με 4 όρους οι οποίοι σχετίζονται με την συνύπαρξη των ανθρώπων μέσα στον αρχιτεκτονικό χώρο (κίνηση, όραση, πολλότητα, παιχνίδι).
[Not yet translated] Σε ένα πρώτο μέρος γίνεται μια θεωρητική προσέγγιση της έννοιας "ιδέα" και "κεντρική ιδέα" σε φιλοσοφικό και αρχιτεκτονικό επίπεδο. Στο δεύτερο μέρος επεξεργαζόμαστε 8 σπουδαστικά θάματα του 7ου και 8ου εξαμήνου (2000-2001) και πάνω σε αυτά περιγράφουμε τι για μας είναι κεντρική ιδέα στην αρχιτεκτονική.
[Not yet translated] Μελέτη ορισμένων εκκλησιών της υπαίθρου με πλευρικές στοές που κτίστικαν κατά την περίοδο της ενετοκρατίας στην Κέρκυρα. Επίσης μελέτη του ναού του Εσταυρωμένου στις Νυμφές ο οποίος δεν ανήκει στην παραπάνω κατηγορία, αλλά έχει εξαγωνική κάτοψη και θολωτή κάλυψη. Αποτύπωση και περιγραφή των παραπάνω εκκλησιών. Κατασκευαστικές φάσεις βασισμένες σε έρευνα που έγινε στο ιστορικό αρχείο Κέρκυρας και σε σπιτόπου παρατηρήσεις.
[Not yet translated] Η Σκόπελος αποτελεί το δεύτερο σε μέγεθος νησί των Βόρειων Σποράδων. Είναι το νησί όπου το πράσινο των πεύκων σμίγει με το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας. Η πόλη της Σκοπέλου με το προεδρικό διάταγμα 594/1978 έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Στο νησί υπάρχουν τα εξής χωρία: Σκόπελος, Γλώσσα, Λουτράκι, Αθέατο, Έλιος, Κλήμα...Το δομικό σύστημα του τυπικού Σκοπελίτικου σπιτιού είναι άλλη μία περίπτωση ενός τυπικού Βαλκανικού σπιτιού. Ο κατώτερος όροφος αποτελείται από μία ενισχυμένη με ξύλα λιθοδομή και η ανοδομή είναι κατασκευασμένη από μια ελαφριά ξύλινη κατασκευή όπου το υλικό πλήρωσής της είναι τα τούβλα. Η ανοδομή του κτιρίου έχει ελαφρύνει αρκετά με τη χρήση του ξύλινου τοίχου αν και στη συνέχεια γίνεται φόρτισή της με την πολύ βαριά κατασκευή της στέγης. Στο Σκοπελίτικο σπίτι βλέπουμε για άλλη μια φορά την ενίσχυση της λιθοδομής με ξύλα, όπου έχουμε ένα συνδιασμό μεταξύ ασύμβατων υλικών και παρά αυτή τους την ασυμβατότητα συνδιάζονται καλά μεταξύ τους.
[Not yet translated] Εξαγωγή της κεντρικής ιδέας ενός θεατρικού έργου και θέασή της σε αρχιτεκτονική.
[Not yet translated] Σκοπός του σπουδαστικού αυτού θέματος είναι αφενός η κατανόηση του δομημένου χώρου της αγοράς και δικαιολόγησης ή μη κάποιων πρώτων αντιδράσεων που βιώθηκαν κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Αφετέρου δε μία προσπάθεια να ειδωθεί ο χώρος αυτός ως προϊόν μιας κοινωνίας με ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και να κατανοηθεί πως αυτά ενσωματώνονται και αναγνωρίζονται στο δομημένο χώρο. Έννοιες όπως κλειστός και ανοιχτός χώρος, γραμμικός και κεντρικός, συνεχής και αδιέξοδος, ιδιωτικός και δημόσιος, συνδιάζονται με μια σειρά από αξίες που χαρακτηρίζουν τη μαροκινή και γενικότερα τη μουσουλμανική κοινωνία. Από τον πολεοδομικό ιστό της μαροκινής πόλης, επιλέχτηκε να μελετηθεί διεξοδικότερα το κομμάτι εκείνο που περικλείει την αγορά, καθώς πρόκειται για το χώρο εκείνο που παρουσιάζει ποικιλλία δομών και συγκεντρώνει ένα μεγάλο μέρος της ζωής της πόλης, επιτρέποντας παράλληλα την κατανόηση κάποιων αρχών οργάνωσή της συνολικά. Εξάλλου, πρόκειται για το τμήμα εκείνο του πολεοδομικού ιστού το περισσότερο προσβάσιμο και συνεπώς που δίνει τη δυνατότητα για παρατήρηση σε μια κοινωνία καθαρά εσωστρεφή και επιφυλακτική προς τον ξένο επισκέπτη.
[Not yet translated] Η προσέγγιση της καταγραφής και επεξεργασίας δεδομένων που αφορούν την σεισμική απόκριση περιοχής του Δήμου Αχαρνών με την βοήθεια Η/Υ - συμπεράσματα.
[Not yet translated] Θέμα της διάλεξης είναι η σημασία της βιωμένης εμπειρίας στη σχέση του ατόμου με τον χώρο, αλλά και για την πόλη ως την προϋπόθεση και το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ανθρώπινη δράση, σε μια περίοδο όπου η φυσική παρουσία στο δημόσιο χώρο αμφισβητείται ή μάλλον ο ίδιο δημόσιος χώρος τίθεται υπό αμφισβήτηση. Κι αυτό τοποθετώντας το ελάχιστο μέσο που διαθέτει ο άνθρωπος: το σώμα σε άμεση σχέση με το χώρο. Ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι ιδέες αναπτύσσονται, η εμπειρία και η δράση δηλαδή στο χώρο, γίνεται εισάγοντας δύο έννοιες, τον περιπατητή και το γεγονός. Χρησιμοποιούμε την πόλη και τον δημόσιο χώρο ως το πεδίο του περιπατητή και του γεγονότος επειδή τελικά η πόλη είναι αυτή που διαμορφώνει τις συνθήκες της καθημερινότητάς μας, είναι ένας παράγοντας που καθορίζει τις πιθανότητες των βιωμένων εμπειριών μας.
[Not yet translated] Γνωστά και άγνωστα κάστρα στο νησί της Ρόδου: πότε κτίστηκαν πως κατασκευάστηκαν και κάτω από ποιές συνθήκες. Στάδια εξέλιξης - σημερινή κατάσταση.
[Not yet translated] Διερευνάται μέσα από το έργο ιδιαίτερων περιπτώσεων καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων, η αδυναμία των συμβατικών μεθόδων προσέγγισης, σχεδιασμού και αντίληψης του χώρου. Επιπλέον η επιρροή της εικόνας και της τεχνικής στο χωρικό αποτέλεσμα.
[Not yet translated] Η διάλεξη προσεγγίζει τον τρόπο που συγκροτείται μια μουσική και μια αρχιτεκτονική δομή και διερευνά τις δομικές τους συσχετίσεις. Ως μεθολογικό εργαλείο χρησιμοποιεί το άρθρο του G. Deleuse "πως αναγνωρίζουμε τον στρουκτουραλισμό", στον 4ο τόμο της φιλοσοφίας του Σατελέ. Επεξεργάζεται αρχικά τη χωρική δόμηση της δομής, στη συνέχεια μεταβαίνει από το χώρο στο χρόνο, από την θεωρητική δομή στην ενεργοποιημένη, και έπειτα προσεγγίζει τη χρονική θεώρηση της δομής, δηλαδή την ενεργοποιημένη, υλοποιημένη δομή. Εν τέλει προσεγγίζει τα εν δυνάμει στοιχεία της δομής, το μετασχηματισμό, τη μεταβλητότητα, την κινητικότητα που την αναδιορθώνουν διαρκώς, και καταλήγει στο ότι η δομή συνιστά τον εαυτό της στο γίγνεσθαι. Στον επίλογο, καταλήγει στο ότι οι συσχετισμοί μουσικής και αρχιτεκτονικής σε επίπεδο τελικής προσλαμβάνουσας μορφής, απορρέουν καταρχάς από δομικούς συσχετισμούς, και ότι αυτό που έχει σημασία είναι να συλλάβουμε τη χωροχρονικότητα των δομών, για να μπορούμε να εξηγούμε σχέσεις μεταξύ μουσικής και αρχιτεκτονικής.
[Not yet translated] Οι ψυχογεωγραφικοί χάρτες των Καταστασιακών και το Μεγάλο Γυαλί του Μαρσέλ Ντυσάν ως αφορμές για την επεξεργασία της μεταφοράς των εννοιών στο χώρο.
[Not yet translated] Το θέμα της διάλεξης είναι η σχέση ιστορίας και χώρου σε ένα χωριό της ορεινής Πελ/νήσου. Επιχειρήται να διαβαστεί η σύγχρονη δομή του χώρου με εργαλείο την ιστορία, αλλά και να ξαναγραφτεί η ιστορία εμπλουτισμένη με αναγωγές στο παρόν.
[Not yet translated] Το σύμβολο του λαβύρινθου και η διερεύνηση της ερμηνείας του μέσα από μονοπάτια-τομείς της γνώσης, ψυχανάλυσης, μυθολογίας, ιστορίας, τέχνης, θρησκείας. Η μελέτη του έργου του Μπόρχες και η αποκρυπτογράφηση των δικών του λαβύρινθων.
[Not yet translated] Ο δημόσιος χώρος από ιδεολογικός χώρος μετατρέπεται σήμερα σε εμπορικό αγαθό, καταναλωτικό χώρο. Διερεύνηση μέσα από δύο κτίρια το Μέγαρο Μουσικής και το Village Park.
[Not yet translated] Εξετάζουμε κατά πόσο η αντιμετώπιση της φοιτητικής κατοικίας ως σήμερα, αποσκοπεί στη δημιουργία βιώσιμων χώρων που να δίνουν την αίσθηση της κοινωνικότητας. Θεωρούμε και εξετάζουμε την φοιτητική κατοικία ως ζωτικό στοιχείο του πανεπιστημιακού χώρου αλλά και ως σημαντικό πυρήνα του κοινωνικού συνόλου. Επιχειρούμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή για το πανεπιστήμιο σαν οργανισμό και πεδίο παραγωγής προτύπων, του ρόλου και της σχέσης του με την κοινωνία, σε μια εξελικτική πορεία από τις αρχετυπικές δομές μέχρι τους σύγχρονους τρόπους ανάπτυξής του. Στη συνέχεια, προσεγγίζεται η αρχιτεκτονική που έχει παραχθεί πάνω στη φοιτητική κατοικία κατά τον 20ο αιώνα, ως προς την χωρική της οργάνωση και τις λειτουργίες που αυτή ενσωματώνει, αλλά και ως προς της σχέσης της με το πανεπιστήμιο και την πόλη.
[Not yet translated] Η μελέτη αφορά την εξέταση των εννοιών - σκοπός λειτουργία δσομή επινοητικότητα μέσα από το οπτικό πρίσμα των μηχανών. Από το ευρύτερο σύνολο των ανθρώπινων κατασκευών αντλούμε ως αντιπροσωπευτικό δείγμα τις μηχανές ως ένα ακραίο παράδειγμα για να αποσαφηνήσουμε, μέσω της αντιπαράθεσης, τις υπό εξέταση έννοιες στο ειδικό πεδίο της αρχιτεκτονικής. Η μελέτη αυτή μας οδηγεί στην συνειδητοποίηση της διαφορετικής λογικής που κρύβεται πίσω από τις μηχανές και την αρχιτεκτονική.
[Not yet translated] Χρόνος ως αισθητική μεταφορά στην τέχνη της αρχιτεκτονικής. Χρονική ανασκόπηση από την Αναγέννηση ως την σύγχρονη εποχή. Οι απόψεις των Kant, Heidegger, Derrida για τη χρονική διαίσθηση. Η έκφραση της χρονικότητας στην τέχνη (destijl, φουτουρισμός, κονστρουκτιβισμός). Η άποψη της αποδομηκή (φιλοσοφία- αρχιτεκτονική). Εφαρμογή στο πάρκο της Vilette.
[Not yet translated] Η εργασία αυτή μέσα από σημαντικές για την εξέλιξη των πλατειών περιόδους (ιστορικές - πολεοδομικές - κοινωνικές), καταγράφει τις μεταβολές που έχουν υποστεί και παράλληλα αναζητάει τα αίτια της έντονης διαφορετικότητάς τους. Ουσιαστικά εξετάζουμε το κατά πόσο ο χαρακτηρισμός της Ομόνοιας ως λαϊκής και του Συντάγματος ως επίσημης πλατείας ισχύει στις υπό εξέταση περιόδους: 1835 - Α' παγκόσμιος πόλεμος (1914), Α' παγκόσμιος πόλεμος - 1940 (Μεσοπόλεμος), 1945 - 1965, 1965 - σήμερα (2001).
[Not yet translated] Ιστορικά στοιχεία για την πρώτη εμφάνιση του μπετόν αρμέ και πότε έρχεται στην ελληνική κατασκευή. Σύντομη αναδρομή από το 1900-1980. Σκυρόδεμα, αναλογίες και μέθοδοι κατασκευής ξυλότυπων, πως κατασκευάζονται, πως σκυροδετούμε κατασκευές ανεπίχρηστων επιφανειών και ελαττώματα από κακή δάστρωση και κατασκευή σκυροδέματος.
[Not yet translated] Αστικότητα ως εικόνα και βίωμα της πόλης. Η περίπτωση της Νέας Υόρκης μέσα από το σινεμά. Η Νέα Υόρκη είνα κινηματογραφική πόλη. Έχει τις ποιότητες, υφές, εντάσεις που δημιουργούν μια δυναμική και πολυσύνθετη πραγματικότητα. Γεννά μύθους και είναι μύθος και η ίδια. Το μύθο του πλάνου, του α-πλανή,της φαντασμαγορίας.
[Not yet translated] Επιλέξαμε να ασχοληθούμε με τη μελέτη των οχυρωμένων οικισμών του Αιγαίου, τους οποίους σήμερα βιώνουμε ως οικιστικά σύνολα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, αγνοώντας τους παράγοντες και τις συνθήκες που τους δημιούργησαν και τους διαφοροποιούν. Η δημιουργία και η εξέλιξή τους, εξετάζεται σε ένα ευρύ χρονικό πλαίσιο που καλύπτει την περίοδο από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204, ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Συγκεκριμένα, επιδιώκουμε μέσα από μια ανάγνωση του κτισμένου χώρου να τον συσχετίσουμε με τους ιστορικούς, οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς παράγοντες...Θεωρούμε πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι οι οικισμοί στου οποίους θα αναφερθούμε, μέσα στους τελευταίους 2 αιώνες έχουν υποστεί πολύ σημαντικές αλλαγές. Αντίθετα, στην περίοδο κατά την οποία εμείς τους εξετάζουμε, παρόλες τις διαρκείς μετατροπές και μεταβολές του χώρου, η στασιμότητα των κοινωνικών δομών και των οικονομικών συνθηκών διατήρησε ανέπαφη την προταρχική δομή τους. Στόχος μας, λοιπόν, δεν είναι να περιγράψουμε την σημερινή μορφή των οικισμών, αλλά να αναπαράγουμε, με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια που μας παρείχαν οι υπάρχουσες πηγές, την εικόνα τους κατά το χρονικό διάστημα στο οποίο αναφερόμαστε.
[Not yet translated] Με αυτήν την εργασία φιλοδοξούμε να μελετήσουμε φαινόμενα που αφορούν στις σχέσεις χώρου – χρόνου – αντιληπτικότητας και σωματικής εμπειρίας, έτσι όπως αυτές κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από συγκεκριμένους τρόπους μεταφοράς – μετακίνησης, όπως για παράδειγμα, ο ανελκυστήρας, το metro, το αεροπλάνο κ.α. Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε από την παρατήρηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που παρουσιάζουν τα εν λόγω μέσα μεταφοράς – μετακίνησης, όπως η ταχύτητα, η αποσπασματικότητα στον τρόπο ανάγνωσης του χώρου και η «μειωμένη» αντίληψη του χώρου που έχουμε κατά τη διάρκεια της κίνησης , χαρακτηριστικά τα οποία ίσως να οδηγούν σε μία αλλαγή των σχέσεων χώρου – χρόνου – σώματος... Θα επιχειρήσουμε μέσα από τη μελέτη και ανάλυση των συγκεκριμένων μέσων μετακίνησης - μεταφοράς, να προσδιορίσουμε και να αναδείξουμε, εκτός από την προφανή χρηστική -λειτουργική τους διάσταση και άλλα χαρακτηριστικά που ενυπάρχουν στα μέσα αυτά, ώστε να λαμβάνονται υπόψη κατά το σχεδιασμό του χώρου και την ένταξή τους σε αυτόν.
[Not yet translated] Μελέτη της έννοιας της μεταβολής μιας αρχιτεκτονικής δομής μέσα απ'την κίνηση ενός συνόλου, τη σύνταξη (τη δημιουργία των στοιχείων και των κανόνων για την συγκρότηση μιας γλώσσας που επιτρέπει την διαφορετικότητα) και τη ρευστότητα η οποία συναντάται στη σημερινή εποχή. Αυτό που επιδιώκεται να φανεί είναι το σταδιακό "άνοιγμα" συστημάτων ώστε να δεχτούν μεγαλύτερες επεμβάσεις κάνοντας δυνατή την εισαγωγή του τυχαίου στην οργάνωσή τους.
[Not yet translated] Μια συγκριτική θεώρηση τριών νεκροταφείων: Aldo Rossi, Modena, Ιταλία. Carlo Scarpa τάφος Brion, Ιταλία. Enric Miralles, Carme Pinos Ingualada, Βαρκελώνη.