Lectures 2001
11/21/2019
Skip Navigation Links : Lectures 2001 : [Not yet translated]

[Not yet translated]

Η διάλεξη αυτή προσδιορίζει τους κανόνες - αρχές που αναγιγνώσκουμε κατά την ανάλυση ενός μουσικού ή ενός αρχιτεκτονικού έργου. Οι κανόνες αυτοί αφορούν στο πλάσιμο της Μορφής του έργου και χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: αυτούς που προσδίδουν συνοχή στα επιμέρους στοιχεία της Μορφής και αυτούς που τα ιεραρχούν. Τα επιμέρους μορφικά στοιχεία μπορούν να είναι για παράδειγμα τα παράθυρα μιας όψης, οι κολώνες ενός ναού, αυτόνομες χωρικές ενότητες (πχ. Δωμάτια) κλπ. Η αναλυτική διαδικασία (μεθοδολογία) χωρίζεται σε δύο πράξεις. Στην πρώτη ακολουθούμε μία πορεία από το χάος στην τάξη δηλαδή από την πληθώρα στοιχείων που αποτελούν ένα ανομοιογενές σύνολο, στην ομοιογένεια, τη μορφική τάξη. Στην δεύτερη ακολουθούμε την αντίστροφη πορεία, από την ομοιογένεια δηλαδή στην ιεράρχηση των επιμέρους στοιχείων και τη φαινομενική πολυπλοκότητα. Οι κανόνες που συμβάλλουν στην πρώτη πράξη είναι αυτός της Επανάληψης, της εγγύτητας, της κοινής περίκλεισης-υποβάθρου και του κοινού προσανατολισμού. Οι κανόνες που συμβάλλουν στη δεύτερη πράξη, δηλαδή από την ομοιογένεια στην πολυπλοκότητα, είναι αυτός της Ευθυγράμμισης και των Σειρών, της Κλιμάκωσης, της Κυριαρχίας και της Αντίθεσης. Και οι κοινοί δομικοί κανόνες (Συνοχή) και οι κανόνες Ταυτόχρονης Σύνθεσης (Ιεράρχηση) είναι κανόνες που αναγνωρίζουμε σε μία εκ των υστέρων διαδικασία ανάλυσης ενός έργου και σε καμμία περίπτωση δεν προσανατολίζουν την συνθετική διαδικασία.