Lectures 2001
11/20/2019
Skip Navigation Links : Lectures 2001 : [Not yet translated]

[Not yet translated]

Έχει αρχίσει μία μεγάλη προσπάθεια, τόσο σε επίπεδο θεωρίας όσο και πράξης, με σκοπό η αρχιτεκτονική να ακολουθήσει και να αφομοιώσει τα χαρακτηριστικά της εποχής της πληροφορίας. Ο διάλογος, που έχει ξεκινήσει, έχει δημιουργήσει ένα πειραματικό πεδίο του οποίου οι διαστάσεις και τα όρια είναι δύσκολο ακόμα να προσδιοριστούν. Πολλές αρχιτεκτονικές μελέτες - κάτω από το σλόγκαν 'media αρχιτεκτονική' - δοκιμάζουν να μεταμορφώσουν τους αρχιτεκτονικούς κανόνες σε πραγματικά συστήματα και κατασκευές που να αφορούν τα νέα ψηφιακά μέσα. Τα σύγχρονα παραδείγματα είναι πολλά και ανανεώνονται γρήγορα, αλλά δεν είναι δυνατή η πλήρης αξιολόγησή τους με τα σημερινά δεδομένα. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες προσπάθειες που έγιναν ήδη από την δεκαετία του 80, και των οποίων τα αποτελέσματα είναι πλέον κατανοητά και επαληθεύσιμα. Κυρίως όμως, μπορούμε να μιλήσουμε για αυτά και να τα αξιολογήσουμε, χωρίς τον κίνδυνο να παρασυρθούμε σε υπερβολικές διατυπώσεις και πρώιμους αφορισμούς για ένα θέμα που βρίσκεται ακόμη σε εμβρυακό στάδιο. Έτσι, εκείνο στο οποίο εμείς θα εστιάσουμε στην διάλεξή μας είναι μια τάση που ονομάστηκε 'ηλεκτρονικό Bauhaus' και απέκτησε δημοσιότητα την περασμένη δεκαετία. Αυτό που υποδηλώνεται με την χρήση της λέξης " Bauhaus" είναι μια ομολογουμένως εντυπωσιακή αντιστοιχία των συνθηκών της εποχής και του μηχανισμού γέννησής και εξέλιξης του Μοντέρνου κινήματος, με τις συνθήκες της σημερινής εποχής. Ο Μοντερνισμός εκφράζει τη μέθοδο σχεδίασης του βιομηχανικού πολιτισμού. Ό,τι ήταν η βιομηχανική επανάσταση έναν περίπου αιώνα πριν, είναι σήμερα η ηλεκτρονική τεχνολογία. Ό,τι πρέσβευε τότε η μηχανή, πρεσβεύει σήμερα το κύκλωμα. Και το σημαντικότερο: υπάρχει ο ίδιος ενθουσιασμός και διάθεση για την ταχεία ενσωμάτωση της τεχνολογίας στην καθημερινότητα - ή και το αντίστροφο! Θα ήταν συνεπώς επόμενο να περιμένουμε μια παρόμοια αναλογία και στο τομέα της αρχιτεκτονικής. Μπορούμε μήπως σήμερα να μιλάμε για κτίρια-δίκτυα κατά αναλογία με τα κτίρια-μηχανές του μεσοπολέμου; Θα καταφέρει η αργοκίνητη αρχιτεκτονική να συμβαδίσει με την ραγδαίως εξελισσόμενη τεχνολογία ή θα βρίσκεται συνεχώς ένα βήμα πίσω, με αποτέλεσμα να απολέσει την επαφή της με την εποχή; Για να μπορέσουμε να διατυπώσουμε και να παρατηρήσουμε σε πιο πρακτική βάση το θέμα μας θα εξετάσουμε δύο κτίρια. Το ZKM του Rem Koolhaas και το Fresnoy του Bernard Tschumi.