Lectures 2006
1/28/2021
Skip Navigation Links : Lectures 2006 : February : [Not yet translated]

[Not yet translated]

Η γενική αντίληψη του ορίου το συμπυκνώνει γύρω από τις έννοιες του πέρατος, του ακραίου σημείου. Το πιο ευδιάκριτο αρχιτεκτονικό εργαλείο που συνιστά την έννοια του ορίου είναι ο τοίχος. Έχει την δυνατότητα να διαχωρίζει, να περιορίζει, να οριοθετεί και να καθορίζει, αλλά ακόμη και να ενοποιεί -πολλές φορές- στοιχεία σε ένα σύνολο. Δύναται να μετατρέπει τον φυσικό χώρο σε κοινωνικό, ενεργητικό, να προσδίδει ζωή και δράση, να συγκροτεί λειτουργίες. Ο τοίχος  μεταλλάσσεται σε ένα πολυδιάστατο και πολυσήμαντο όριο, εξελισσόμενο παράλληλα με την κοινωνία που εξυπηρετεί. Τις πολλαπλές λειτουργίες αλλά και τη διαρκή νοηματική διεύρυνση του τοίχου προς τις πολυσήμαντες ιστορικές επικαθίσεις, θα προσπαθούμε να διαπραγματευτούμε. Μεθοδολογικά επιλέξαμε την εξής αναλυτική τεχνική: κάνουμε μια ιστορική αναδρομή και οικοδομική ανάλυση , προχωράμε στην εξέταση συνακόλουθων αισθητικών και ψυχολογικών αντιλήψεων που κτίζονται ερμηνευτικά γύρω από τη έννοια και καταλήγουμε σε ένα επικίνδυνο και μεθοδολογικά και νοηματικά, διάβημα: Να διαβάσουμε την πολλαπλή σύσταση του ορίου έτσι όπως συστήνεται στην «πράσινη γραμμή» της Λευκωσίας. Εκεί ο «τοίχος»  κτίζεται -εκτός των άλλων- από ένα πλήθος αντίδικων και αποκλινόντων θεωρήσεων που έχουν σχέση και με την ιδιοκτησία και  με την εθνική αυτοσυνείδηση και με ζητήματα γαιοστρατηγικής και αδιευθέτητου μεγαλοκρατισμού. Η έννοια στην πορεία εξέτασής της πυκνώνει και ισχυροποιεί τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά της, καταλήγοντας σε μία γενικότερη μελέτη των ορίων και της αντιμετώπισής τους, στην αρχιτεκτονική, την κοινωνία αλλά και την ψυχολογία.

Ta όρια είναι απαραίτητα για τη λειτουργία κάθε φυσικής, κοινωνικής, νομικής και αρχιτεκτονικής οργάνωσης. Η ορθή κατανόηση όμως της έννοιας τους, επιβάλλει να τα θεωρήσουμε ως  εύπλαστα και μεταβαλλόμενα, οργανικά μέρη ενός πολυεστιακού  συστήματος και όχι άγονα μέρη μιας πολικότητας.